Wat zegt de Islam over mijn situatie

Heb je vragen over de Islam? Stel ze hier.
RANDOM_AVATAR
Rajben
Beginner
Beginner
 
Berichten: 2
Geregistreerd: do _30-_maart-_2017ah, 30-3-2017ad, 10:20 pm

Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Rajben » do _30-_maart-_2017ah, 30-3-2017ad, 11:41 pm

Sallam Alykum

Ik heb een probleem met mijn moeder. Ik weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen. Ik ben getrouwd en ik ben 40 jaar en ik heb 2 dochters van 11 en 7 jaar. Ik werk 36 uur en ik ben kostwinnaar. Mijn man werkt soms wel en soms niet.
Ik ben de oudste daarna komen 2 zusjes en een broertje.

Mijn moeder is heel ongelukkig in haar huwelijk geweest en is bij mijn vader gebleven voor de kinderen. Maar hoe ouder ze werden hoe meer mijn moeder alles ging bepalen. Alles moest en moet naar haar zin anders is er oorlog. Mijn ouders hebben een goed inkomen. Daarnaast krijgen ze toeslagen. Netto houden ze meer over dan mij. Als mijn vader boodschappen moet doen dan mag het niet van de bankrekening afgehaald worden. Dat betekend dat hij bij ons de kinderen zakgeld gaat vragen om boodschappen te doen.

Toen ik studeerde ging mijn studiefinanciering naar mijn ouders en ik had bijbaantje en betaalde alles zelf en ook nog kostgeld. Dat werd door mijn moeder geclaimd. Ik wist niet beter en ik probeerde een goede dochter te zijn.
Ik heb ze in het verleden toen ik nog alleen was financieel bijgestaan. Het was mogelijk dus waarom niet.

Maar sinds ik kinderen heb en een huishouden heb is er strijd. Op materieel gebied en immaterieel. Mijn moeder moet me delen en dat vindt ze vreselijk. Jaren lang heb ik alle weekenden met haar doorgebracht en ik en mijn man deden alleen samen de boodschappwn. Ze zei nooit ga wat leuks met je man doen. Op een gegeven moment heb ik ervoor gekozen om 1 dag van het weekend met haar door te brengen. Op vakanties gaat ze het liefst mee. Soms vraag ik haar niet mee, want ik wil dan quality time met mijn gezin. Dan is ze beledigd en ben ik egoistisch, want ze heeft haar leven voor ons opgeofferd en wij moeten haar hierin tegemoet komen. Met vriendinnen afspreken vindt ze ook vreselijk want die tijd kan ik met haar door brengen. Verder vergelijkt ze zich met de kinderen en verwacht dat zij op de eerste plaats komt.
Maar dat kan ik niet waarmaken en ik vind dat mijn kinderen wel op de eerste plaats moeten komen. Ze verwijt me dat ik voor haar niet ren zoals ik voor de kinderen ren. Maar ook dat ik voor hun alles koop en dat ik dat niet voor haar doe. Kortom ze vindt me egoïstisch en ik leef alleen voor mijn gezin. Wat ik ook geef of doe, het is nooit goed genoeg. Als ik iets koop dan wil ze het ook. Dus de laatste tijd koop ik niks waar ze bij is en dat heeft ze door. Ze bemoeit zich met de kinderen, als ik NEE zeg, dan zegt ze Ja. Dat is toen oom geëscaleerd waarbij ik aangaf dat ik nu de moeder ben en niet zij. Ik trek ook meer mijn eigen plan en neem meer de regie over mijn eigen leven. Momenteel negeert ze me en praat niet met me om te straffen. Ze kan helaas niet de spiegel houden want ze is in mijn ogen niet correct bezig. Ondanks dat voel ik me heel schuldig. Ze is boos op mij en mijn andere zusje. Het andere zusje woont thuis en draagt haar op voeten, want zij doet wel wat mijn moeder wil. Dus zij is de goede dochter en wij de slechte. Het is bij mijn moeder alles of niets. Wat zegt de Islam hierover? Want mijn moeder zegt je mag geen oeffff zeggen, maar ik ben ook niet haar bezit. Wat zegt de Islam over je eigen grenzen bewaken en ook over je eigen leven willen leiden?
Ik merk dat ik de laatste 2 jaar ook meer afstand van haar heb genomen. Ze jaagt me weg met haar gedrag. Terwijl je moeder je alles moet zijn, maar ze zuigt mijn energie leeg door haar negativiteit. Dit vind ik echt erg. In de Islam staan veel rechten beschreven over respect en de ouderen en dat krijg ik elke keer te horen, maar alhamdoulah toon ik veel respect voor hun, maar ik ben afstandelijk om mezelf te beschermen. Ik ben op zoek naar een hadith die ik aan mijn moeder kan laten zien dat ik ook mijn eigen leven mag leiden zonder verwijten.

Avatar gebruiker
Ayasha
Forum Beheerder
Forum Beheerder
 
Berichten: 39109
Geregistreerd: do _13-_okt-_2005ah, 13-10-2005ad, 1:10 pm

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Ayasha » vr _31-_maart-_2017ah, 31-3-2017ad, 12:01 pm

Aleykum salam,

Beste zuster Rajben, allereerst welkom op het forum.

Jouw probleem klinkt mij zo vreselijk bekend in mijn oren. Mijn moeder was precies hetzelfde als jouw moeder. Alles diende om haar te draaien. De dingen die jij vertelt heb ik hetzelfde meegemaakt dus hoef ze niet te herhalen. Het enige verschil is, is dat mijn moeder geen moslima was en zij het haatte dat ik voor de islam had gekozen.
Zij had het idee dat de islam mij van haar had afgepakt. Beste zuster, ik weet dus heel goed hoe het voor jou moet zijn. Het is een duidelijk voorbeeld van narcisme en door dergelijk gedrag maakt ze het voor haar kinderen en haar man het leven ondragelijk. Ook mijn vader heeft daar enorm onder geleden. Hoe daarmee, als moslim en ook nog eens als oudste dochter (was ik ook) mee om te gaan. Ikzelf heb op een gegeven moment gewoon keiharde prioriteiten gesteld door haar niet altijd meer op de 1e plaats te zetten maar mijn eigen gezin en mijzelf.
Het probleem is dat een narcist je altijd het gevoel geeft nooit iets goeds te doen in hun ogen. Wat je ook doet, hoe en wat je ook zegt, ze vinden altijd een excuus jou een slecht gevoel te geven en je een schuldcomplex aan te praten, terwijl je op alle manieren je best doet het haar naar de zin te maken. Laat je daardoor niet gek maken en trek je niets aan van het geklaag. Je moet jezelf als het ware pantseren tegen hun aanvallen die je keer op keer krijgt. En ik ben het met je eens dat daardoor een afstand ontstaat.
Helaas weet ik zo niet of er een hadith bestaat voor zulke gevallen, want het gedrag van een narcist is heel extreem. Daar valt eerlijk gezegd niet mee te leven. Maar het is je moeder en daarvan kun je niet scheiden zoals man en vrouw dat kunnen.
Hoe heb ik mij die jaren in deze situatie gehandhaafd? Toen ik nog jong was, zag ik het nog niet zo en vond ik het 'normaal' dat ik mijn moeder (en mijn zusjes en broer en vader ook) op haar wenken bediende. We wisten niet anders. Van het inkomen wat ik thuisbracht kreeg ik een klein beetje zakgeld waar ik alles van moest doen en van dat kleine beetje zakgeld verwachtte ze nog dat ik iedere maand een cadeautje voor haar kocht. Het erge was dat ze dan ook nog iedere keer commentaar had omdat ze toch liever wat anders had gehad wat iets duurder was geweest. Op een gegeven moment kocht ik geen cadeautje voor haar, maar voor mijn vader. Het huis was te klein want waar had mijn vader het aan verdiend dat hij zomaar iets kreeg. Toen begon er bij mij iets te knappen. Ook zij had een goed inkomen alles bij elkaar. Het inkomen van mijn vader en haar eigen inkomen, ze werkte destijds zelf ook, en van haar 2 oudste dochters het inkomen, dus alles met elkaar een behoorlijk bedrag. Al dat geld ging hoofdzakelijk op aan haar eigen hobby's en pleziertjes en dure kleding. Natuurlijk gunden wij haar dat en mijn vader vroeg nooit iets voor zichzelf. De situatie veranderde echter toen ik ging trouwen en een baby kreeg. Inkomen van mijzelf had ik toen niet meer dus ik kon haar niet meer maandelijks met een cadeautje verwennen. Dat cadeautje bestond dan uit af en toe een bos bloemen. Uiteraard was dat nooit voldoende naar haar zin. Een dankjewel kon er niet af. In de loop der jaren is er het een en ander veranderd. Ik verhuisde naar de andere kant van het land vanwege werk van mijn man en ook dat werd niet in dank afgenomen. Die afstand gaf mij wel heel wat rust in mijn eigen leven samen met mijn man en mijn zoon. Ondertussen hoorde ik via via dat ze steen en been klaagde bij anderen dat ik haar in de steek had gelaten en als ze de kans kreeg als wij haar gingen bezoeken tijdens een weekend dat andere kinderen hun moeder op handen droegen en dat zij zich maar verwaarloosd voelde.
Jarenlang heb ik dat moeten aanhoren en toen ik na het overlijden van mijn man weer naar mijn oude woonplaats terug verhuisde en zij weer volledig aanspraak op mij maakte heb ik er voor moeten knokken mij niet meer te laten vangen in haar web. Ik was 54 toen ik de islam omarmde en ondanks dat zij een grondige hekel aan de islam had, probeerde ze mij wel via de islam toch alsnog in te pakken. In al die jaren heb ik ook nooit een overlevering kunnen vinden hoe met dergelijke personen om te gaan, dan alleen zoveel als mogelijk is, niet tegen haar te mopperen. Financieel zat zij er ook nog eens warmpjes bij, want na het overlijden van mijn vader kreeg ze kennis aan een man die ettelijke miljoenen had geërfd, en alsnog verwachtte ze van mijn armzalig inkomen dat ik haar regelmatig zou verwennen. Nu kon ik heel goed met dat armzalige inkomen omgaan, maar ik kon geen gekke dingen doen dan alleen het noodzakelijke wat je zoal tegenkomt in het dagelijkse leven. Haar gedrag is er de oorzaak van geweest dat mijn 2 jongere zussen en broer totaal afstand van haar hebben genomen, zeker nadat mijn vader was overleden (veel te jong).
Nu wil ook nog eens het geval dat zij zwaar aan de anti-depressiva was en dat al jarenlang. In de jaren 60 en 70 kreeg men die in geuren en kleuren en dagelijks gebruikte ze een behoorlijke portie van alles wat maar op 'um' eindigde. Dat dit ook de persoonlijkheid van iemand beinvloedde was toen nog niet zo bekend. Jaren later sprak ik met mijn huisarts die ook haar huisarts was en dus van de problemen rond mijn moeder op de hoogte was, wat deze medicatie met een persoon doet. Uiteindelijk is ze wel afgekikt van die rommel maar haar gedrag werd er niet beter op. In de loop van de jaren daarna werd het alleen maar erger en werd de afstand tussen kinderen en ouder alleen maar groter. De klap op de vuurpijl was dat ik moslima werd en een paar jaar later kennis kreeg aan een moslim die tot overmaat van ramp ook nog eens Turk was en ik naar Turkije verhuisde toen ik 56 was. Als ik dan terugkwam in Nederland en haar bezocht kreeg ik als welkom slechts hatelijke opmerkingen. Intussen was ik nog wel de enige dochter die haar nog met enige regelmaat bezocht, want mijn zussen en broer hielden het voor gezien. Helaas is het mij tot aan haar dood nooit gelukt tot haar door te dringen.
Naar mijn vermogen heb ik mijn best gedaan wat van mij verwacht kon worden als dochter en als moslima. Dat het in haar ogen nooit goed genoeg was en zij mij altijd heeft verweten een slechte dochter voor haar te zijn, spreekt voor zich. Tot het laatste heeft zij alle pogingen in het werk gesteld mij een schuldcomplex te bezorgen, maar door de jaren heen heb ik mij daartegen kunnen pantseren, mede omdat er periodes waren dat ik vele kilometers bij haar vandaan woonde.

Het enige wat ik je kan aanraden, laat je geen schuldcomplex aanpraten en laat je niet verleiden haar financieel bij te staan als dat niet nodig is. Je eigen gezin komt op de eerste plaats en mag niet lijden onder de hebzucht van je moeder. Jouw moeder komt niets te kort en ze heeft niet het recht van jou financiële bijstand te eisen. Probeer haar eisen te negeren en vertel haar op een vriendelijke manier dat jouw eigen gezin op de eerste plaats komt en het voor jou niet meer mogelijk is om altijd aan haar grillen tegemoet te komen. Ze zal je dat niet in dank afnemen, maar het is de enige manier om jouzelf en jouw gezin, te beschermen. Als jouw moeder moslima is en zij de islam praktiseert zou ze het een en ander moeten weten. Echter zij doet hetzelfde als mijn moeder deed, ondanks dat zij geen moslima was, mij te pakken via de islam. Natuurlijk dien je goed te zijn voor je ouders, maar dat betekent niet, dat jijzelf en jouw gezin daaronder moeten lijden en daardoor tekortkomen. Overdrijven is ook een vak, zeggen wij in het Hollands en overdrijven is ook in de islam niet toegestaan. Helaas zijn narcisten heel kundig in het overdrijven in van alles.
Het is jammer, maar een beter toekomstperspectief kan ik je niet geven. Narcisme valt niet uit te roeien en zal in de loop der jaren alleen maar erger worden.
Enige wat je kunt doen is Allah vragen om Zijn hulp en jou wijsheid en vooral ook kracht, te geven hoe met haar om te gaan. Kracht zul je zeker nodig hebben, want omgaan met iemand met narcisme is enorm uitputtend en slopend.
Blijf vooral jezelf en nogmaals, mocht je inmiddels een schuldgevoel hebben, zet het aan de kant, want het is niet jouw schuld als zij klaagt. Moge Allah jou hierin bijstaan en jou kracht en wijsheid geven in deze situatie.
Insha'Allah is er iemand onder de forumleden die wel een passende overlevering weet voor dergelijke extreme situaties. In de 13 jaar dat ik nu moslima ben, Alhamdulillah, ben ik die nog niet tegengekomen. Alhamdulillah heeft Allah s.w.t. mij wel de kracht gegeven die jaren te doorstaan, ook toen ik nog geen moslima was. Het heeft bij mij dan ook niet zoveel schade toegebracht als dat met mijn jongere zussen en broer het geval is, dan nog niet te spreken over het verdriet wat het bij mijn vader teweeg heeft gebracht. Ondanks dat is hij nooit van haar gescheiden, mede door angst zijn kinderen kwijt te raken. Dat verdriet heeft echter wel geleid tot een vroegtijdig overlijden van mijn vader.
Veel succes gewenst, beste zuster, en blijf dua doen voor jezelf en voor je moeder en insha'Allah zal dat verbetering brengen in de situatie.

wa salam aleikum

:roos: :roos: :roos:
Indien er problemen zijn met inloggen, stuur een mailtje naar [email protected] onder vermelding van uw gebruikersnaam en emailadres waarmee u hebt aangemeld.

www.islamboeken.nl

RANDOM_AVATAR
Rajben
Beginner
Beginner
 
Berichten: 2
Geregistreerd: do _30-_maart-_2017ah, 30-3-2017ad, 10:20 pm

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Rajben » vr _31-_maart-_2017ah, 31-3-2017ad, 8:56 pm

Beste zuster Ayasha,

Ook jouw verhaal is herkenbaar en we kunnen er een boek overschrijven. Ik hoop echt en bid dat Allah Subhana haar een andere weg in kan laten slaan. Ik wil van mijn moeder kunnen genieten en lief hebben op een natuurlijke manier. Het blijft moeilijk. Dankjewel voor je advies, maar het is een proces.

Avatar gebruiker
Abdul Malik
Super Poster!
Super Poster!
 
Berichten: 3469
Geregistreerd: vr _23-_jan-_2009ah, 23-1-2009ad, 8:15 am

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Abdul Malik » za _1-_apr-_2017ah, 1-4-2017ad, 10:07 am

Assalamu Aleikum,

Men zal en moet goed en respectvol zijn tegenover jou ouders. Dit staat hoog in het vaandel in de Islam. Tegelijkertijd zal je jou plichten en rechten tegen over jou Man en kinderen ook nakomen.

Hierin is een balance voor nodig van beide kanten. Van zowel jou Moeder als jouzelf. Jou moeder moet ook begrijpen dat je zelf ook een moeder bent en een echtgenote. En de relatie van de jou en jou man staat ook hoog in het vaandel in de Islam. Je zal ook gehoorzaam moeten zijn aan jou man, en in de opvoeding van jou kinderen. Dus jou moeder kan jou niet meer claimen voor geheel haarzelf wanneer ze dat maar wil. Dat zal jou moeder ook moeten begrijpen dat de relatie tussen een vrouw en haar man net zo belangrijk is, en dat zij daarin geen negatieve invloed op moet geven, want dat is ook niet toegestaan in de Islam. En dat is ook wat jou moeder zelf ook goed moet begrijpen

Ook het financieele gedeelde zal eerlijk en oprecht verdeeld en besteed worden. Als jij en jou man net rondkomen is het opeisen van geld door anderen niet gerechtvaardigd, wie het ook is vooral ook nog eens als diegene niets te kort komt. Daarbij is het wel zo dat de man er eigenlijk voor moet zorgen dat de rekeningen betaald worden en dat jij krijgt waar je recht op hebt in de Islam van de man. Jou eigen verdiensten en geld als vrouw mag jij besteden waar en aan jij dat wilt zonder te overdrijven en natuurlijk in de dingen wat de Islam goedkeurt.

Jou eerste verplichting als echtgenote is om jou man te behagen en hij jou, en om de kinderen een stevige islamitische fundament te geven voor hun verdere ontwikkeling als Moslims in hun toekomstige leven. Jou ouders verdienen daarnaast ook jou aandacht en respect. Maar datgene wat tussen de vrouw en de man is, is zelfs belangrijker dan de rechten van een moeder. Een vrouw zal dus eerder gehoorzaam moeten zijn aan haar man dan aan haar moeder. Hierin heeft de man zelfs meer recht in dan je eigen moeder.

Praat met elkaar hierover en zoek een balance en overeenkomst en harmonie tussen jou ouders en jouzelf en jou man en kinderen. Het moet en zal van beide kanten moeten komen. En ik advieszeer jullie allemaal om Allah :swt: hierin te vrezen zodat iedereen zijn aandacht en liefde en hulp verkrijgt waar iedereen recht op heeft, en laat de vervloekte sjaytan jullie niet uiteen trekken, door ruzie en misverstanden. Wees duidelijk en rechtvaardig, en meer als jou best kun je niet doen.

Ja, de ouders hebben hun rechten, maar jou man en kinderen hebben ook hun rechten, en jijzelf hebt ook jou rechten en vergeet zeker ook niet de verplichtingen. En alle partijen zullen dit moeten accepteren, begrijpen en respecteren, dan zal er harmonie en begrip voor elkaar ontwikkelen.

Maar niemand kan en mag alles opeisen wanneer en hoe hij/zij dat wil, en dat mag en moet duidelijk en/of uitgelegd worden.

Moge Allah :swt: het makkelijk voor jullie allemaal maken. Amien!
LA ILAHA ILLALLAH MUHAMMAD RASOELALLAH!

Avatar gebruiker
Ayasha
Forum Beheerder
Forum Beheerder
 
Berichten: 39109
Geregistreerd: do _13-_okt-_2005ah, 13-10-2005ad, 1:10 pm

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Ayasha » zo _16-_apr-_2017ah, 16-4-2017ad, 2:37 pm

Allereerst mijn excuus voor de late reactie. Ik was niet thuis maar in een andere plaats waar ik geen beschikking had over internet en ziekte heeft deze termijn langer gemaakt dan de bedoeling was.

Salam aleikum, broeder Abdul Malik, mensen zoals de moeder van Rajben en zoals mijn moeder was, zullen die balans altijd naar hun eigen voordeel doen doorslaan. Zij hebben nu eenmaal alleen begrip voor zichzelf en nooit en te nimmer voor een ander. Het is zoals zuser Rajben zegt, we kunnen er boeken over schrijven. En heel veel zaken zullen bij velen ongelofelijk in de oren klinken.
Gehoorzaam zijn aan de man staat niet in het boekje van een narcistische vrouw en moeder. In hun boekje staat, 'gehoorzaam zijn aan de vrouw'. De man van een vrouw die behept is met narcisme kan niet anders dan ja en amen zeggen en als hij dat niet doet is er iedere dag dikke ruzie in de tent. Een narcistische vrouw heeft de teugels heel sterk in haar handen en laat zich die teugels niet uit handen nemen. Het maakt dan echt niet uit of iemand moslima is of niet. Voor een moslima zoals de moeder van Rajben is het onmogelijk om de regels van de islam te volgen als het gaat over gehoorzaamheid aan de man. Een narcist voelt zich altijd op een hogere plaats dan wie dan ook en iedereen dient ondergeschikt aan hen te zijn. Iets anders accepteren zij echt niet.
Kinderen en de man dienen door het stof te gaan voor een narcistische moeder en vrouw, dat vinden zij hun recht.
Ooit heb ik geprobeerd begrip te kweken bij mijn moeder voor mijn vader en zelfs voor mijn zusjes en broer. Echt tevergeefse moeite want ze zijn onbekwaam om begrip op te brengen voor een ander. Als je daarmee komt voelen zij zichzelf juist onbegrepen en beginnen dan zielig te doen tot aan het hysterische toe. Echt broeder, ik heb taferelen meegemaakt waar de honden geen brood van lusten en dat was dan nog niet eens naar aanleiding van een gesprek maar kwam zomaar op uit het niets. Ik was nog maar een jaar of vier dat ik meemaakte dat mijn moeder een zware glazen asbak (gelukkig leeg) naar het hoofd van mijn vader gooide omdat hij iets zei wat haar niet aanstond. Wat hij zei dat weet ik uiteraard niet meer, maar die asbak ben ik nooit vergeten. Vergeet niet dat een narcist een boosaardig karakter heeft waar geen kruid tegen is gewassen.

Voor een narcist is een goede relatie tussen een dochter en haar man, of zoon en zijn vrouw, echt aan ondergeschikt belang aan hetgeen zij voor zichzelf wensen. Voor hen is niets belangrijker dan zijzelf. Een narcist voelt zich altijd aangevallen en je kunt hen alleen een plezier doen door hen over de bol te aaien en tegen hen te zeggen dat ze de liefste, de beste en de mooiste zijn en de meest belangrijke persoon in jouw leven. Dan ben je in staat om een glimlach op hun gezicht te toveren, maar verwacht daarom niet dat de situatie zal veranderen, want door dit tegen hen te zeggen, bevestig je hun eigen behoeften om alle aandacht naar zichzelf te trekken.
Zo was het bijvoorbeeld voor mijn vader niet toegestaan om zijn dochters te bezoeken waar zijzelf niet bij was omdat zij altijd de angst hebben dat er over hen geroddeld wordt en slecht over hen wordt gepraat. Slechts 1 enkele keer heeft mijn vader de moed gehad mij alleen te bezoeken. Hij kwam huilend aan de deur en zei dat hij er niet meer tegen kon. Later heeft hij dat weer zwaar moeten verduren. De vernederingen die mijn vader heeft moeten ondergaan waren niet meer te tellen.

Harmonie en balans zijn voor een narcist onmogelijk, alleen als het in hun eigen voordeel zo uit komt.

Duidelijkheid en rechtvaardigheid zijn begrippen die een narcist niet kent en niet wil kennen als het om anderen gaat. Jij als zoon of dochter of echtgenoot bent in hun ogen alleen rechtvaardig als je precies doet wat de narcist wil en doe je dat niet, dan zijn de rapen gaar.
Je kunt aan hen tot in den treure een en ander uitleggen, maar je kunt beter tegen een muur praten, want zoals ik hiervoor al zei, ze schieten meteen in de slachtofferrol, eventueel met de nodige krokodillentranen.

Ik kan dan ook heel goed de situatie van zuster Rajben begrijpen en ik wens haar veel kracht en wijsheid. Het is zaak je eigen poot in zo'n soort situatie stijf te houden, dat is de enige bescherming voor het eigen gezin.
Indien er problemen zijn met inloggen, stuur een mailtje naar [email protected] onder vermelding van uw gebruikersnaam en emailadres waarmee u hebt aangemeld.

www.islamboeken.nl

Avatar gebruiker
Abdul Malik
Super Poster!
Super Poster!
 
Berichten: 3469
Geregistreerd: vr _23-_jan-_2009ah, 23-1-2009ad, 8:15 am

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Abdul Malik » ma _17-_apr-_2017ah, 17-4-2017ad, 12:50 pm

Assalamu aleikum zuster Ayasha,

Als iemand onrechtvaardig is in zijn doen en laten dan is dat inderdaad onacceptabel. Men moet zijn/haar positie kennen in het leven en iedereen zijn/haar rechten geven. En niemand mag iemand anders geheel alleen voor zichzelf claimen.

En wat betreft narcisme, voor zover ik het begrijp is en wordt het als een psychische stoornis gezien. En als iemand een psychische stoornis heeft dan mag en moet men zichzelf daar tegen beschermen. Want zo iemand is waarschijnlijk geraakt door de Sjaytan, en of de Sjaytan maakt extra misbruik van deze personen door het anderen moeilijk te maken.

Deze personen die narcistisch van aard zijn moeten zich laten behandelen door middel van Roeqyah om de vervloekte Sjaitan er mee te bestrijden, en zelfs eventueel een gespecialiseerde dokter/arts raadplegen betreft hun stoornis.

Maar niemand mag inderdaad onnodig een last zijn voor een ander.
LA ILAHA ILLALLAH MUHAMMAD RASOELALLAH!

Avatar gebruiker
Ayasha
Forum Beheerder
Forum Beheerder
 
Berichten: 39109
Geregistreerd: do _13-_okt-_2005ah, 13-10-2005ad, 1:10 pm

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Ayasha » di _18-_apr-_2017ah, 18-4-2017ad, 2:12 pm

Aleikum salam, broeder Abdul Malik,

Het zou inderdaad een goede optie zijn voor een moslima die behept is met narcisme om roekia te doen of te laten doen. Het zal echter een hele opgave zijn om deze persoon er van te overtuigen dat dit nodig is. Een persoon met narcisme zal nooit erkennen dat er iets fout is met hem of haar. In hun eigen ogen is dat namelijk onmogelijk. Ik heb 65 jaar ervaring met een narcistische moeder achter de rug. En ja, ze is jaren geleden onder psychologische en psychiatrische behandeling geweest op advies van de huisarts omdat ze zogezegd depressief was. Deze psycholoog werd gek van haar, want er viel echt geen land mee te bezeilen. Ze wist het gewoon beter dan een psychiater of een psycholoog. :run:
Als iemand dan niet wil meewerken, dan trekken deze behandelaars de handen er van af. Vandaar de vele medicijnen die ze toen kreeg, maar die mochten uiteraard ook niet baten. Als zij per abuis een van die medicijnen op een dag vergat, brak de hel in huis los. Later is ze er wel van afgekickt, maar haar narcisme was niet genezen. Integendeel, naarmate zij ouder werd, werd het alleen maar erger. Zij haatte haar kinderen zo erg dat zij ze zelfs bij testament onterfd heeft, dat had ze al enkele jaren voordat er sprake was van overlijden, al aan ons gemeld. Niet dat er zoveel was wat zij naliet, maar het gaat meer om het principe. Voor zij stierf zei ze nog dat ze in haar graf genieten zal van de wraak op haar kinderen en op iedereen die 'tegen' haar was. Of zij heeft genoten of nog steeds geniet, is mij niet bekend, maar ik vrees het ergste voor haar.
Mijn moeder was een kafir tot in het diepste van haar ziel. Zij haatte de islam en elke andere religie (en dat na bijna 50 jaar christen te zijn geweest). Zelf had zij echter haar hoop gezet op reïncarnatie... (dizzy)

Insha'Allah zal het niet zover komen met de moeder van zuster Rajben, moge Allah dat verhoeden.
Indien er problemen zijn met inloggen, stuur een mailtje naar [email protected] onder vermelding van uw gebruikersnaam en emailadres waarmee u hebt aangemeld.

www.islamboeken.nl

RANDOM_AVATAR
Laylaelfje
Beginner
Beginner
 
Berichten: 2
Geregistreerd: wo _2-_mei-_2018ah, 2-5-2018ad, 1:38 pm

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Laylaelfje » wo _2-_mei-_2018ah, 2-5-2018ad, 3:29 pm

allereerst wil je bedanken voor je luisterend oor
Moge Allah je belonen
Maar ik lees alsof je het over mijn moeder hebt ik denk alleen een tikje erger

Ik ben kapt gebroken door m’n narcistische moeder
Ze maakt m’n leven kapot
Zit te stoken in m’n huwelijk
Het frustreert haar zo dat ik haar ontmaskerd heb maar Allah heeft mij hasr ware aard laten zien
Ik heb mijn gezin altijd op een laag pitje gezet om er maar voor haar te zijn en erkenning te krijgen die ik nooit zou krijgen want niks is goed!!!
Mijn siblings heeft ze uit elkaar gespeeld met haar gemene praktijken zodat ze haar gang kon gaan met spelletjes
Ii heb veel sabr gehad totdat de maat vol was
Ze wilde alkes bepalen mijn leven sturen mijn vrienden uitkiezen of beter gezegd ik mocht van haar geen vrienden hebben want alleen haar vrienden waren goed
Ik als volwassen vrouw met 3 kinderen liet mijn leven bepalen door mijn moeder.
Maar genoeg was genoeg ze ging zo ver dat ze mij opfokte mijn schoonmoeder niet mocht komen
En ik de baas moet spelen bij m’n man dat ze niet mocht komen . Ik moest geld opzij zetten en aan haar geven. Ik moest geld afpakken ik moest alles met haar bespreken. Bij haar kan alkes wel want zei is m’n moeder!! En ze vind dat zei het recht had
Mijn schoonmoerr een aanstelster en denk maar niet dat ze mij of haar zoon lief is maar buit mij uit.
Elke dag vielen stukjes op de plek , elke dag zag ik hoe m’n man sabr had en zijn mond hiekd meskin rn dacht laat naar gaan.
Totdat ik besefte dat ik mijn man en kinderen zou kwijtraken .
Ze bleef maar door gaan dn doorgaan totdat ik dacht nu is het afgelopen
Mijn vader is mijn held maar ook zo misbruikt door m’n moeder
Ze geeft een middelvinger aan m’n vader waar m’n man bij is
Scheld hem uit heeft totaal geen respect voir mijn vader
Zei wilt dat ik ook zo ben en de baas ben!!!
Ik hen 3 zussen die gescheiden zijn
Ga niet zeggen dat haar schuld is maar wel aanleiding
De tips die haar hoorde geven mijn oren klapperde
Ik dacht ii bemoei me nergens mee
Keer op keer dacht ik dit klopt niet dit hoort niet
Ern moeder moet blij zijn voor haar dochter als haar man haar goed behandeld
Zei was duidelijk jaloers en vernederde mij
Ze kon het niet uitstaan als ik met m’n man op pad was of ook masr met iemand
Elke keer zocht ik erkenning maar helaas
Toch heb ik haar altijd bijgestaan waar ik ook nooit spijt van heb

Mijn siblings rn vooral m’n broers doen niets rn toch kunnen ze niets fout doen
Ze beschermd ze altijd en zijn in haar ogen altijd zielig
Ik heb besloten om afstand te nemen en dat was het begin van een ware hel
Elke keer als ik bel zoekt ze een aanleiding im ruzie te zoeken

Ze scheld me uit en ik deug niet laat me gebruiken door m’n man
En mijn man deugd niet terwijl hij ze met alles heeft bijgestaan
Niks was goed niets !!

We hebben afgelopen week met ruzie opgehangen en ik snap nietwat ik gedaan heb
De maat is echt vol
Blijf gewoon bellen omdat Allah het ons heeft opgedragen
Maar ik krijg mijn moeder alleen gelukkig als ik ga scheiden en mijzelf als voetveeg laat gebruiken en zei kan besturen
Ik trek dit niet mijn arme man zoveel sabr
Nu zijn mijn siblings ineens geweldig die nooitnaar hebben omgekeken
En sarcastisch zegt dat ze haar leuke dagen gaan bezorgen
Ipv dat ze zorgt de kindrefn bij elkaar te brengen is ze aan het uitspelen

Alllah weet dat ik niks verkeerd heb gedaan en altijd voor haar heb klaargestaan maar nu ben ik dus de boosdoener omdat ik niet deug in haar ogen
Mijn hart is gebroken
Omdat ik niet snap dat een moeder haar dochter wilt kapot maken en zit te stoken in haar huwelijk
En ze denkt dat ze alle recht heeft

En ja we kunnen zeggen ze is ziek en ze kan er niks aan doen maar ik ben op gebroken ik kan de hel niet meer aan
Elke telefoongesprek ben ik bang dat het escaleert
Omdat ze in Marokko is zit op bezoek gaan er niet bij maar dat is ook beter zo

Ze is zo verkeerd bezig niet alleen met mij maar ook roddelen over mensen whatsup gesprekken doorsturen shitan praktijken denk mama je bent 70 jaar ga Koran leren lezen ga iets nuttigs doen dan roddelen over mensen en alkes dn nog wat doorsturen
Nou dat had ik nooit moeten zeggen

Dan is ze ineens ziek en is goed in het faken van ziektes als ze even geen aandacht krijgt
Ik wert geen uitweg meer echt niet
Ekke dag dua in mijn gebed het lijkt erop dat ze erger wordt
Ik ben zwaar teleurgesteld
Probeer mooi weer te spelen bij m’n gezin maar Allah weet hoe ik dexe onrecht voel
Een normaal gesprek voeren en in laten zien dat dit niet goed is Eindig op drama
Ik ben de emotionele en materiële misbruik zat
Ben ermee opgehouden
Ze heeft het financieel heel goed en misbruikte mij in alle opzichten
Moge Allah een uitweg vinden
Ze scheld mij uit m’n man niet in zijn bijzijn uit en terwijl hij meer deed dat eigen zonen voor haar.
Niks is goed
Hij moet hasr slaaf dn chauffeur zijn
En anders is hij slecht
Ik ben kapot en gebroken

Avatar gebruiker
Ayasha
Forum Beheerder
Forum Beheerder
 
Berichten: 39109
Geregistreerd: do _13-_okt-_2005ah, 13-10-2005ad, 1:10 pm

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Ayasha » wo _2-_mei-_2018ah, 2-5-2018ad, 11:29 pm

Salam aleikum

Lieve zuster, jouw verhaal kan het mijne zijn en dat van mij van jou. De karaktereigenschappen van jouw moeder en die van mij, zijn identiek. Ik weet hoe moeilijk het kan zijn om met zo iemand om te (moeten) gaan. Ik zet 'moeten' bewust tussen haakjes omdat het zo niet hoeft te zijn. Je kunt niet meer dan je best doen en zoals ik heb begrepen uit jouw verhaal heb je altijd je best gedaan.
Denk er echter aan dat jouw eigen gezin het belangrijkste is. Probeer je daar op te focussen. Jouw moeder kan bij jou en jouw gezin zoveel kwaad aanrichten als jij bereid bent toe te laten.
Laat haar jouw huwelijk niet kapotmaken door haar kwaadsprekerij, haar jaloezie, haar afgunst, haar haat tegen alles wat goed is. Bescherm jezelf en je gezin hiertegen. Neem afstand van haar. Ik bedoel hiermee voornamelijk innerlijk afstand. Als je dat doet dan kan zij je niet meer zo raken als voorheen. Ik weet uit ervaring dat dit enorm helpt. Alles wat ze zegt dient bij jou het ene oor in te gaan en het andere oor weer uit.
Zelf heb ik die innerlijk afstand al vrij vroeg genomen op een leeftijd van 21 jaar. Op 17-jarige leeftijd heb ik mijn moeder al 'verloren'. Voor die tijd stond ze bij mij nog op een voetstuk, maar door haar eigen toedoen is dat voetstuk aan gruzelementen gegaan. Mijn moeder was mijn moeder niet meer. Ze heeft mij toen zoveel pijn en verdriet bezorgd dat niet meer viel te helen. Toen ik 21 was was het laatste restje voetstuk definitief verdwenen. Toen wist ik dat ik mijn moeder definitief had verloren door mij te beschuldigen van zaken waar ik nota bene part noch deel aan had. Ik heb een dag lang gehuild om dat verlies omdat het laatste restje vertrouwen wat ik in nog in haar had totaal was verdwenen. Ze woonde vlakbij mij en ik kwam regelmatig met mijn toen jonge zoontje bij haar, als ze thuis was. Op geen enkele manier heeft ze mij ooit bijgestaan als ik ergens problemen mee had. Op geen enkele manier heeft ze mij ooit hulp geboden, tenzij tegen betaling. In de loop der jaren heb ik geleerd mijzelf te harden tegen haar uitspraken en haar handelen. Helaas is dat mijn 2 zussen en mijn broer nauwelijks tot niet gelukt en dat heeft grote impact gehad op hun leven.
Dat lage pitje waar jij jouw gezin op hebt gezet, moet weer volop gaan branden en dat kan alleen als je jezelf en jouw gezin weer op de voorgrond plaatst. Je zult de knoop letterlijk door moeten hakken en jezelf en jouw gezin emotioneel beschermen tegen invloeden van het narcisme van je moeder. Want je moet goed begrijpen dat het niet alleen jou schade doet, maar ook je man en zeker ook jouw kinderen. Helaas bestaat er geen medicijn voor narcisme en ook geen medicijn tegen de gevolgen die het heeft rond de persoon die hiermee is behept. Het enige wat je kunt doen is dus in de eerste plaats emotioneel afstand van haar nemen, met de hulp van Allah. Toen ik jong was heb ik bittere tranen gehuild vanwege het gedrag van mijn moeder. Ooit heb ik eens met mijn huisarts hierover gesproken, althans, hij begon er zelf over toen ik weer eens kwam vanwege de vele hoofdpijn en migraineaanvallen die ik in die tijd regelmatig had. Ik vroeg toen om betere medicatie en toen vroeg mijn huisarts (die ook haar huisarts was) of ik zo wilde worden als mijn moeder. Toen begreep ik opeens waar mijn hoofdpijnen vandaan en migraineaanvallen vandaan kwamen. Het is niet zomaar weggegaan, dat kostte tijd, maar het is vanaf dat moment wel beter gegaan. Onze gezamenlijke huisarts wist dus heel goed wat voor een persoon mijn moeder was. Zij bezocht hem regelmatig en klaagde uiteraard over het 'feit' dat haar man en haar kinderen haar niet begrepen en ik weet dat zij zowel over mijn vader als over ons als kinderen haar onvrede uitsprak. Een narcist kan absoluut geen empathische gevoelens opbrengen voor een ander want in hun denkwereld draait alles alleen om hen.
Een narcist is heel goed in het aanpraten van schuldgevoelens. Van mijn zus weet ik dat zij jarenlang met dat schuldgevoel heeft rondgelopen. Altijd had zij het idee met zich meegedragen dat zij schuldig was aan het gedrag van haar moeder. Pas vele jaren later heb ik dat haar uit het hoofd kunnen praten. Omdat zij een hsp'er is (high sensitive person) heeft zij daar enkele tientallen jaren lang zwaar onder geleden. Nu ben ik ook wel 'sensitive' maar heb mij toch beter kunnen bewapenen. In mijn jonge jaren heb ik ondanks alles toch wel diepzinnige gesprekken met haar gehad. Dat was in een tijd dat haar narcisme nog niet zo heel diep ging. Zij begreep alleen nooit hoe het mogelijk was dat ik als 13-14-jarige al zoveel van de innerlijke mens kon weten.
Ik schroomde niet haar te vertellen dat ze liever moest zijn voor mijn vader die zich in de fabriek uit de naad werkte voor zijn gezin. Mijn moeder had ook telkens baantjes, en ook dat kwam deels wel ten goede van het gezin, maar was hoofdzakelijk voor haar eigen pleziertjes.
Mijn vader moest ook openlijke vernederingen doorstaan in bijzijn van anderen en ik schaamde mij daar diep voor. Mijn vader was een man met een hart van goud maar kreeg amper de kans dat te uitten.
Ook hij voelde zich schuldig, zoals wij dat allemaal deden. Onterecht. De omgeving is niet schuldig aan het narcistische gedrag van iemand.
Ik moet er wel bijvertellen dat haar narcisme ook wel eens tot goede dingen heeft geleid, want als ze iets is in haar koppie had dan moest je wel van betere huize komen om dat er weer uit te praten. Een voorbeeld, we woonden in een oude woning in Rotterdam en de kozijnen waren kats verrot, dus levensgevaarlijk met kinderen in huis. Het plafond kwam zowat naar beneden en er moest een doucheruimte komen. Door haar vasthoudendheid heeft zij het bij de huisbaas voor elkaar gekregen dat dit allemaal verbeterd werd. Zo zijn er in de loop der jaren nog wel een paar dingen geweest die ze op deze manier heeft kunnen realiseren, maar was in de meeste gevallen voor haar eigen belang. Kreeg zij niet haar zin dan was in alle staten en liep weer naar de huisarts voor valium etc.
Ook heeft zij mij op latere leeftijd toen ik inmiddels de islam als mijn religie had geaccepteerd, Alhamdulillah, in het openbaar vernederd, nota bene tijdens een verjaardagsetentje met haar vriendinnen en waarvoor ik speciaal uit Turkije was overgekomen. Ik schaamde mij diep over de uitspraken die zij deed in het bijzijn van haar toenmalige vriendinnen. Zij kon het namelijk niet verkroppen dat ik moslima was geworden (ik was toen 54 jaar) en ze heeft mij letterlijk vervloekt. Door de loop der jaren was ik wel gewend geraakt aan haar gedrag en raakte het mij emotioneel niet meer zo als toen ik jong was, maar dit was toch wel even slikken. Vanaf het moment dat ik moslima ben is haar gedrag ten opzichte van mij alleen maar verergerd en in plaats dat ze blij was als ik weer eens in Nederland was en haar bezocht, kwam ze met een lang gezicht aan de deur. Mijn hoofddoek werkte op haar als een rode lap op een stier. Ze kon dan zowat letterlijk uit haar vel springen en ze wilde absoluut niet meer met mij samen buitenshuis worden gezien. Zelfs mijn zoon die dan bij mij was stond versteld van hoe zijn oma reageerde op mijn komst. Idem mijn zus die een keer (na zoveel jaren elkaar niet meer te hebben gezien) op mijn aandringen mee ging naar mijn moeder in de hoop dat zij wat zachter was geworden. Voor mijn zus was dit bezoek helaas alweer een zware teleurstelling.
Ondanks alles heb ik toch wel het een en ander van haar geleerd..... hoe het NIET moest.

Ja, op een gegeven moment is de maat echt vol en loopt de emmer over. Dat is een keerpunt in jouw leven waarin je je goed moet bedenken wat voor jou het belangrijkste is. En dat is jouw gezin en jouw geloof. Stop met het proberen het je moeder naar de zin te maken, want al kruip je door het stof, het zal nooit goed genoeg zijn voor haar. Al behang je haar met goud, het zal nooit voldoende zijn. Mensen met narcisme kun je het nooit en never naar de zin maken. Dus al jouw inspanningen zijn voor niets en kun je beter gebruiken voor jezelf en je gezin. Schroom ook niet haar te vertellen, mits het gesprek daarop komt, dat je voor je gezin kiest en dat je kiest voor vrede in jouw huis en dat je dat voortaan niet meer laat vergallen door wie dan ook. Dat zal hard bij haar aankomen, maar het is de enige manier om een narcist duidelijk te maken hoe de vork in de steel zit. Zeer waarschijnlijk zal ze razen en tieren als een dolle hond, maar daar moet je geen boodschap aan hebben. Ooit moet duidelijk worden dat jij voor jouw gezin kiest en voor je eigen welzijn en dat van je man en je kinderen.
Ook mijn moeder had altijd negatief commentaar op mijn vriendinnen en niemand deugde en over iedereen roddelde ze. Ze heeft dan zelf ook nooit lang vriendinnen kunnen houden want die hadden na verloop van tijd wel door hoe zij was. Ook wilde, zoals jouw moeder dat doet, mijn leven bepalen. Maar dan had ze aan mij een verkeerde, want één eigenschap heb ik in ieder geval van haar geërfd, en dat is vasthoudendheid. En daar kon zij dan met al haar narcisme weer niet tegenop. Met alles wat in haar vermogen lag heeft ze mij geprobeerd mij van de islam af te houden en in mijn jongere jaren kon ze mij niet beletten een baan te zoeken die mij beter lag.
Door de jaren heen heb ik geleerd voet bij stuk te houden en niet de wensen van mijn moeder te volgen die in haar ogen beter waren. Toen ik nog een kind was deed ik dat wel natuurlijk, dat sprak vanzelf, want moeders wil was wet en daar kon niet aan getornd worden. En zolang ik thuis woonde hield ik mij aan haar regels en wetten, maar toen ik uit huis ging had ik mijn eigen regels en wetten, samen met mijn toenmalige echtgenoot. Je kunt begrijpen dat haar dat niet aanstond en ze heeft dan menig keer in het stof moeten bijten omdat ze haar zin niet altijd kreeg. Vanaf het moment dat ik uit huis ging was het afgelopen met de maandelijkse cadeautjes en bleef het bij een bos bloemen, zo ook voor mijn toenmalige schoonmama. Schoonmama was daar blij mee, maar voor mijn moeder was het nooit goed genoeg. Iedere keer probeerde ze mij duidelijk te maken dat ze het maar een zielige vertoning vond en vroeg dan of zij niet meer waard was dan die bos bloemen. Tsja, zei ik dan, helaas laten mijn financiën dat niet toe. En daar kon ze weinig tegen inbrengen. Zelf had ze inkomen genoeg van mijn vader en van haarzelf, maar bij sommige mensen is het meer nooit vol. Geld was haar afgod en daar moest alles voor wijken.

Jij hoeft absoluut niet jouw zaken met je moeder te bespreken. Dat is alleen tussen jou en je man en daar heeft een ander totaal niets mee te maken. Jij en je man hebben in de eerste plaats verantwoording voor jullie eigen gezin en alleen als het echt hoogstnoodzakelijk is en je moeder totaal geen inkomsten heeft en geen brood meer kan kopen, dan kun je met je man overleggen hoe en wat en of je eventueel in de situatie bent om bij te springen.
Respect voor jouw man om zoveel geduld op te brengen met jouw moeder, want ik weet uit ervaring hoe moeilijk dat kan zijn.
Jouw moeder is niet in staat om blij te zijn voor jou als jij een goed huwelijk hebt, want dat betekent voor haar dat zij niet meer in het middelpunt der belangstelling staat. Zoals ik al eerder zij, empathie is een narcist vreemd.
In tijden van nood heb ik ook mijn moeder bijgestaan, maar dat was snel weer vergeten en vertelde tegen iedereen die het horen wilde, dat zij geen kinderen had omdat die volgens haar niets voor haar deden. Gelukkig waren die anderen niet dom en wisten ze wel hoe de vork in de steel zat omdat zij dat zelf met haar hadden ervaren. Kennelijk begrijpt een narcist niet dat zij zichzelf met hun geroddel zwart maken in plaats van degenen over wie zij roddelen.
Beste zuster, ik kan nog pagina's vol schrijven over dit onderwerp, maar ik denk dat wij elkaar heel goed begrijpen.

Wat ik je wil meegeven even op een rijtje.
Probeer je meer te focussen op je eigen gezin.
Laat je emotioneel niet chanteren en kom op voor jezelf en je gezin.
Luister niet naar haar zielig gedoe en krokodillentranen en ga niet in op haar wensen aan jouw adres.
Vertel haar op een rustige manier dat jouw gezin op dit moment belangrijker is en dat je niet van plan bent om jouw huwelijk op het spel te zetten door zo te handelen als zijzelf heeft gehandeld.
Laat je ook niet chanteren door het feit dat jij moslim bent en je daarom zou moeten leven zoals zij dat wil, want dat is een leugen.
Probeer haar duidelijk te maken dat zij eens bij zichzelf te rade moet gaan in hoeverre zijzelf de islam nog praktiseert omdat dat haar leven meer zou kunnen verrijken.
Houdt je poot stijf als ze jou probeert om te praten met allerlei smoesjes.
Gooi al dat schuldgevoel wat je in de loop der jaren hebt opgebouwd van je af en deponeer het in een vuilniszak en gooi het in de kliko.
En ik raad je aan een en ander ook met je man te bespreken zodat hij ervan op de hoogte is dat jij toe bent aan verandering van deze onhoudbare situatie en dat je niet langer van plan bent om naar de nukken van je moeder te luisteren en te handelen en naar haar pijpen te dansen.
Als je haar belt, houdt het gesprek dan neutraal en als zij kwaadwillig is, geef je haar het salam en breek je het gesprek af omdat je niet meer van plan bent om negatief te worden beïnvloed.
Trek je niets meer aan van haar geroddel, want daar heeft ze alleen zichzelf mee.
En last but not least, blijf dua doen, ook voor haar. En vraag Allah om hulp, wijsheid, kracht en inzicht in deze onhoudbare situatie en dank Allah voor de man die jouw echtgenoot is en zoveel geduld kan opbrengen. Moge Allah hem daarvoor belonen. En vraag Allah of Hij het mogelijk wil maken dat jouw moeder tot inzicht komt, zelfs al is die kans heel klein.
Wees niet bang voor je moeder, want de enige die we moeten vrezen is Allah.

Insha'Allah zullen je smeekbeden worden verhoord en ik zal mede dua voor jou doen en ik wens dat Allah jou kracht en wijsheid geeft zodat je in de toekomst beter bestand bent tegen de aanvallen en giftige pijlen van jouw moeder.

Vergeef mij dat dit nogal een lang epistel is geworden, maar dat komt mede omdat ik persoonlijke ervaring heb. Zo zie je maar zuster, overal zit ghair in. Allah beproeft ons, met een reden. Als ikzelf geen moeder met narcisme zou hebben gehad, had ik jou niet kunnen begrijpen en insha'Allah zul jij ook op een gegeven moment weer iemand anders met soortgelijke problemen kunnen helpen en bijstaan en moed inspreken.

In het geval je met mij verder wilt spreken kunnen we dat ook via email doen, maar dat hoor ik dan nog wel van je.

Liefs en salam

Ayasha


p.s. Mijn email is [email protected]
Indien er problemen zijn met inloggen, stuur een mailtje naar [email protected] onder vermelding van uw gebruikersnaam en emailadres waarmee u hebt aangemeld.

www.islamboeken.nl

Avatar gebruiker
Abdul Malik
Super Poster!
Super Poster!
 
Berichten: 3469
Geregistreerd: vr _23-_jan-_2009ah, 23-1-2009ad, 8:15 am

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Abdul Malik » do _3-_mei-_2018ah, 3-5-2018ad, 9:36 am

Assalamu Aleikum,

Ik herinner me een Koran vers dat zegt:

En Wij hebben de mens opgedragen om goed te zijn voor zijn ouders. En als zij er bij jou op aandringen dat jij deelgenoten aan Mij toekent, waar jij geen kennis over hebt, gehoorzaam hun dan niet. Tot Mij zullen jullie terugkeren en Ik zal jullie dan berichten over dat wat jullie deden.

Dit vers haalt ten eerste aan dat men goed zal moeten omgaan met je ouders. Maar als jou ouders jou aandringen en forceren om deelgenoten aan Allah :swt: toe te kennen dan gehoorzaam hen niet. Nu moet er bij gezegd worden dat het hier niet simpel gaat om letterlijk alleen de deelgenoten die men naast Allah :swt: plaatst om die te gaan aanbidden, maar dit geld ook op al de regels van Allah :swt: en zijn Boodschapper in ons dagelijkse leven.

Zoals imam Razi(rah) zegt: "Het betekend het vertrouwen tussen de mensen richting anderen, betreft gedachtes, Ideeën, en concepten. Dit vers mag ook refereren naar concepten dat mensen brengen via hun eigen persoonlijke overtuiging en denkwijze, dat uiteindelijk alleen maar gebaseerd is uit hun eigen blinde en kritiekloze aanvaarding van mensen en hun opinies(dus anders dan die van Allah :swt: en zijn Profeet :saw: )".

Als ouders hun kinderen tegenhouden en verbieden om een goed en vroom leven te leiden volgens de regels van Allah :swt: en zijn Profeet :saw: . Ook dat betekend dat men hun ouders daarin niet gehoorzaam mag zijn omdat zij tegen de regels en wetten van Allah :swt: en zijn Profeet :saw: in gaan. Men mag hen daarin niet gehoorzamen, ook al zijn het jou eigen ouders.
LA ILAHA ILLALLAH MUHAMMAD RASOELALLAH!

RANDOM_AVATAR
Laylaelfje
Beginner
Beginner
 
Berichten: 2
Geregistreerd: wo _2-_mei-_2018ah, 2-5-2018ad, 1:38 pm

Re: Wat zegt de Islam over mijn situatie

door Laylaelfje » di _15-_mei-_2018ah, 15-5-2018ad, 11:28 am

Bedankt Ayaans voor je lieve en moedige woorden die me overeind houden
Jouw woorden maken mij sterk!! Voel wel dat ik sterker word maar ben er nog niet.
Ik heb je een mail gestuurd!!!


Keer terug naar Vragen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 7 gasten